Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά...

Εκεί που κάθεσαι όμορφα και ωραία στον καναπέ σου (στον οποίο, παρεμπιπτόντως, μόλις κατάφερες να βολευτείς) για να δεις μια ταινία σαν άνθρωπος… τσαφ! διακοπή ρεύματος!! 
Φταίω, όμως, κι εγώ που είπα: «Όοοοοοχι, δεν θα πάω για καφέ στης Μ. που με πήρε τηλέφωνο νωρίτερα. Πού να τρέχω βρε παιδί μου με τη βροχή; Έτσι, λοιπόν, αποφάσισα να μην το κουνήσω ρούπι από το σπίτι, έφτιαξα μια κούπα ζεστή σοκολάτα, έβαλα την ταινία να παίζει (High crimes, με τον Morgan Freeman έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, οπότε αξίζει να τη δει κανείς!) και βολεύτηκα στον καναπέ!

Τι το ‘θελα η μαύρη;; Έχοντας δει τα πρώτα 15-20 λεπτά της ταινίας (με μικρά διαλείμματα στο ενδιάμεσο για να μιλήσω μέσω sms με ένα δελφινοκόριτσο με πολύ ωραίες ιδέες) γίνεται ένα ωραιότατο black out στη γειτονιά και σκοτεινιάζει ο τόπος! Το καλό το παλικάρι όμως (που λέει κι η παροιμία) βρίσκει το δρόμο του ακόμη και στη διακοπή ρεύματος! Ορίστε, μου δόθηκε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να χρησιμοποιήσω τα ρεσώ που περίμεναν εναγωνίως στο συρτάρι να επιτελέσουν το έργο τους.

Το μόνο καλό στην όλη υπόθεση ήταν ότι μιας και δηλώνω κι εγώ λιγάκι ..σκοτεινός τύπος η διακοπή αυτή δε με σύγχυσε τόσο ώστε να μου χαλάσει το κέφι. Εμείς τα βαμπίρ άλλωστε τα πάμε καλά με το σκοτάδι. Βαμπίρ δεν είναι η λέξη που σε περιγράφει όταν: α) δεν κοιμάσαι το βράδυ, β) μετά τις 12μ.μ. είναι οι πιο παραγωγικές σου ώρες και γ) με το πρώτο φως του ήλιου αναρωτιέσαι πως πέρασε έτσι γρήγορα η ώρα και πρέπει να κοιμηθείς;;; (Βρε μπας και δεν είμαι βαμπίρ, αλλά νυχτερίδα;;;; χμμμμμ πρέπει να το ψάξω αυτό…)

Τελικά, μετά από τη μεσολάβηση του προαναφερθέντος δελφινοκόριτσου τα φώτα επανήλθαν. Τι τα θες όμως;; Είχα ήδη πιει τη σοκολάτα, δε θυμόμουν ποια ήταν η τελευταία σκηνή που είδα στην ταινία και είχα πια πάρει την απόφαση να ..λύσω ένα  Sudoku. 
Ηθικό δίδαγμα: φασκελοκουκούλωστα!!